یزدان پرستنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یزدان پرستنده .[ ی َ پ َ رَ ت َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) یزدان پرست . خداپرست . پرستش کننده ٔ خدا. (یادداشت مؤلف ) : منم گفت یزدان پرستنده شاه مرا ایزد پاک داد این کلاه . فردوسی . و رجوع به یزدان پرست شود.