یزدان پرستی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یزدان پرستی . [ ی َ پ َ رَ ] (حامص مرکب )صفت و عمل یزدان پرست . خداپرستی . پرستش یزدان . (یادداشت مؤلف ) : همیشه به یزدان پرستی گرای بپرداز دل زین سپنجی سرای . فردوسی . گفت من از کار جهان سیر آمده ام و به یزدان پرستی مشغول خواهم شدن . (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص ٤٧). زیزدان پرستی خبر دادشان ز دین توتیای نظر دادشان . نظامی . و رجوع به یزدان پرست شود.