یاقوت ترکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یاقوت ترکان . [ ت َ ] (اِخ ) نام دختر براق حاجب از امرای گورخان قراختای که در کرمان سلطنت میکرد و به سال ٦٣٤ هَ . ق . درگذشت . یاقوت ترکان منکوحه ٔ اتابک قطب الدین محمودشاه یزدی بود. (از تاریخ گزیده ص ٥٢٩). ترکان خاتون زوجه ٔ اتابک سعدبن ابوبکربن سعدبن زنگی دختر اتابک یزد قطب الدین محمود شاه و مادرش یاقوت ترکان دختر براق حاجب مؤسس سلسله ٔ قراختائیان کرمان بود. (شدالازار ص ٢٧٣).