گوهرپرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهرپرست . [ گ َ / گُو هََ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ گوهر. پرستنده ٔ جواهر. گوهرفروش . گوهری : پیش عکس تاج تو شمع هوا گوهرپرست زیر پای دست تو دست سپهر اخترفشان . فرخی . همه پیکری را بدانسان که هست درو دید رسام گوهرپرست . نظامی . بسی سالها شد که گوهرپرست نیاورد از این گونه گوهر بدست . نظامی .