کینه کشیدن

کینه کشیدن . [ ن َ / ن ِ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) انتقام . (تاج المصادر بیهقی ) (ترجمان القرآن ) (منتهی الارب ). انتقام کشیدن . (ناظم الاطباء). انتقامجویی کردن : اگر خشم نیافریدی هیچکس روی ننهادی سوی کینه کشیدن . (تاریخ بیهقی ). ارجو که زود سخت به فوجی سپیدپوش کینه کشد خدای ز فوجی سیه سلب . ناصرخسرو. همیشه کینه ٔ تو من کشم ز دشمن تو رواست گر نکشی تیغ کینه کش ز نیام . مسعودسعد. هان تا حسام شاه کشد کینه از تو باش از غور غصه صفر کند سینه از تو باش . خاقانی . گر نیی زهر، سینه کمتر سوز ور نیی دهر، کینه کمتر کش . خاقانی . هر کس ز خصم کینه به نوع دگر کشید مژگان به گریه لب به دعا خسروا سپار. شرف الدین شفایی (از آنندراج ).