کینه کوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کینه کوش . [ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) کینه کش . کینه دار. کینه ور. کینه ورز. (آنندراج ). کوشنده برای انتقامجویی .آنکه برای انتقام کوشش کند. سخت منتقم : باش که تا دررسد آن کینه کوش مهر مرا بیندو ماند خموش . امیرخسرو (از آنندراج ).