کسفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کسفة. [ ک َ ف َ ] (ع اِ) پاره و قطعه ای از هرچیز. یقال اعطنی کسفة من ثوبک ؛ یعنی بده به من قطعه ای از جامه ٔ خود. ج، کِسف، کِسَف . جج، اکساف، کسوف . و گفته اند کسف و کسفة به یک معنی است و من قراء قوله تعالی «کِسفاً من السماء» (قرآن ١٨٧/٢٦). جعله واحداً و من قراء «کِسَفاً جعله جمعاً. (ناظم الاطباء). قطعه ای از شیئی . ج، کِسف، کِسَف ثم اکساف و کسوف . (از اقرب الموارد) (از آنندراج ).