چشم فروبستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چشم فروبستن . [ چ َ / چ ِ ف ُ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) چشم برهم نهادن . چشم بستن . چشم فرودوختن . ♦ چشم از چیزی فروبستن ؛ اعتراض کردن از اعتنا نمودن بشأن آن چیز. (آنندراج ). ۩ صرف نظر کردن از آن چیز : دلارامی که داری دل در او بند دگر چشم از همه عالم فروبند. سعدی . ♦ چشم از جهان فروبستن ؛ کنایه است از مردن و قطع حیات کردن . رجوع به چشم فرودوختن شود.