چشم فرودوختن

چشم فرودوختن . [ چ َ / چ ِ ف ُ ت َ ] (مص مرکب ) چشم فروبستن . چشم برهم نهادن . ♦ چشم از جهان فرودوختن ؛ کنایه است از تن بمرگ دادن و دست از زندگی کشیدن . چشم از جهان فروبستن : تنم ز هجر تو چشم از جهان فرو میدوخت نوید وصل جمال تو داد جانم باز. حافظ (از آنندراج ). رجوع به چشم فروبستن شود.