چترکش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چترکش . [ چ َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) چتردار. (آنندراج ). آن کس که چتر بدست گیرد و بر سر شاه یا صاحب مرتبه و مقامی نگاه دارد. کشنده ٔ چتر : مه ز فلک چترکش شاه شد چتر بهمسایگی ماه شد. میرخسرو (از آنندراج ). ◄ کنایه از صاحب علامت چتر که سلطان باشد. صاحب تاج و تخت : بلبل اگر در چمن مدح تو گوید سزد لیک چو طاوس نیست چترکش و تاجدار. خاقانی .