چترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چترک . [ چ َ رَ ] (اِ) نام گیاهی . (ناظم الاطباء). یکنوع از سرخس هایی که در پزشکی بکار میرود و برگهای کوچک آن بریدگی زیاد دارد و بواسطه ٔ زیادی هاگینه ها در زیر آن زرد رنگ است . (از گیاه شناسی گل گلاب ص ١٦٨).
چترک . [ چ َ رَ ] (اِ مصغر) مصغر چتر. چتر کوچک . چتر خرد. آفتاب آز اگر رنجه کندْت از نُمیدی چترکی بر سر فکن . ناصرخسرو.