چتری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چتری . [ چ َ ] (اِ) نوعی گیاه که از نباتات تیره ٔ چتری است و عموماً دارای گل آذین چتری میباشد. در گل آذین چتری مرکب، هر پایک گل به چتر کوچکی بنام چترک منتهی میگردد. (از گیاه شناسی ثابتی ص ٤٥١ و ٤٥٢).
چتری . [ چ َ ] (ص نسبی ) سلاطین و امرا را گویند. (انجمن آرا) (آنندراج ). چترمان . چترمن . رجوع به چترمان و چترمن شود. ◄ چتری . بشکل چتر . چتری شکل . بشکل نیم دائره . بشکل نیم کره .خیمه ای . دم طاوسی . و در ترکیبات ذیل بکار رود: چادر چتری . زلف چتری . دم چتری . کبوتر چتری . نارون چتری .