چبین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چبین . [ چ ُ / چ َب ْ بی ] (اِ) طبقی را گویند که از چوب بید بافته باشند. (برهان ) (جهانگیری ). طبقی که از چوب بافته باشند. (انجمن آرا) (آنندراج ). طبقی که از شاخه های باریک درخت بید سازند. جبین . چپین . سبد. طبق . سله : بگسترد کرباس و چبین نهاد به چبین برآن نان کشکین نهاد. فردوسی (از جهانگیری ). رجوع به جبین و چپین شود.