چت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
چت . [ چ َ ] (اِ) سقف . چخت .
چت . [ چ ِ ] (اِ) از اسماء بنات نعش در هندی . (تحقیق ماللهند ص ١٩٧).
چت . [ چ ِ ] (اِ) در تداول مردم قزوین، جائی که دیوار در کوچه و کوی بسوی دیگر پیچد. جائی از شارع که بسوی دیگر رود.