پیشگهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیشگهی . [ گ َ ] (حامص مرکب ) مخفف پیشگاهی . رجوع به پیشگاهی شود : هُنَرْت باید از آغاز اگر نه بی هنری محال باشد جستن مهی و پیشگهی . ناصرخسرو. رجوع به پیشگاهی شود. ◄ (اِ مرکب ) آنچه بوقت افطار خورند و چاشت . (آنندراج ). رجوع به پیشگاهی شود.