وقس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
وقس . [ وَ ] (ع اِ) زنا و هر گناه و بدی که از حد درگذرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ گر. (منتهی الارب ). اندک مایه ٔ گرگی (ظ: گرگنی یا گری ) اشتر که پدید آید. (مهذب الاسماء). ◄ (مص ) باز کردن پوست . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ باز کردن پوست از سر ریش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ ذکر کردن زنا و متهم کردن کسی را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ پراکنده شدن گر در شتران قبل از استحکام آن . (منتهی الارب ). گر گرفتن شتر. (تاج المصادر بیهقی ) (اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).