هیبة

هیبة. [ هََ ب َ ] (ع مص ) ترسیدن . (تاج المصادربیهقی ) (اقرب الموارد) (آنندراج ). هیبت . ◄ شکوه داشتن . (المصادر زوزنی ). ◄ توقیرو تعظیم کردن . (اقرب الموارد). ◄ (اِ) ترس و بیم . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). - امثال : الهیبة خیبة ؛ ترس مایه ٔ نومیدی است . ◄ پرهیز. (آنندراج ) (منتهی الارب ). تقیه . (اقرب الموارد). ◄ بزرگی . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ (اصطلاح صوفیه ) اثر مشاهده ٔ جلال خداوند است در قلب و گاه از اثر جمال است که جمال جلال بوده باشد. (تعریفات سید جرجانی ). و رجوع به هیبت شود.