هیبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هیبان . [ هََ ی ْ ی َ ] (ع ص ) مرد بسیارترس و بددل . (منتهی الارب )(آنندراج ). ◄ کسی که از مردم میترسد. (از اقرب الموارد). ◄ چست و سبک . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ (اِ) تکه . (منتهی الارب ). تیس . (اقرب الموارد). ◄ شبان . ◄ خاک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ کفک دهن شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
هیبان . [ هََ ] (ع ص ) آنکه از وی ترسند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
هیبان . [ هََ ی ْ ی ِ ] (ع ص ) رجوع به مدخل قبل شود.