هیب

هیب . [ هََ ] (ع مص ) ترسیدن کسی را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).

هیب . (اِ) به لغت ژند و پاژند عاقبت کار را گویند. (برهان ) (آنندراج ).

هیب . [ هََ ی ْ ی ِ ] (ع ص ) ترسان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). بیمناک . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).