هکچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هُ چِ) (اِ.) سکسکه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هُ چِ) (اِ.) سکسکه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هکچه . [ هَُ چ َ / چ ِ ] (اِ) جستن گلو را گویند، و به عربی فواق خوانند. (برهان ). و به پارسی هکک نیز نامند، و این حالت از امتلاء و پُری معده روی دهد. (انجمن آرا). رجوع به فواق و سکسکه شود.