هرج و مرج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هرج و مرج . [ هََ ج ُ م َ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) در محلی گویند که جمعی ناموافق و بی اتفاق برخلاف هم کاری کنند و هر کرا آنچه از دست آید کند. (برهان ). شلوغ پلوغ . بلبشو. فتنه و آشوب و بی انتظامی . (یادداشت به خط مؤلف ) : خراسان در هرج و مرج افتاد و ملک متزلزل شد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). رجوع به هرج شود.