هد هد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(هُ هُ) [ ع. ] (اِ.) شانه به سر، مرغ سلیمان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(هُ هُ) [ ع. ] (اِ.) شانه به سر، مرغ سلیمان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدهد. [ هَُ دَ هَِ ] (ع اِ) پوپک .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به هُدهُد شود.
هدهد. [ هََ هََ ] (ع اِ) آواز جن . (منتهی الارب ). اصوات جن است و واحد ندارد. (اقرب الموارد).
هدهد. [ هَُ هَُ ] (اِخ ) مرغ افسانه ای است که در دربار سلیمان میزیست . داستان این مرغ وپیام آوری او از سلیمان به جانب بلقیس ملکه ٔ سبا در سوره ٔ نمل آمده . رجوع به قرآن کریم سوره ٔ نمل شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
شانه بسر، پوپک
پوپک
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی