هدء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هدء. [ هََ دْءْ ] (ع مص ) آرام گردیدن حرکت یا صدا یا جز آن . (اقرب الموارد). آرمیدن . ◄ (اِ) خوی . (منتهی الارب ). خصلت . (اقرب الموارد). ◄ سیرت . رجوع به هدی شود. ◄ اول شب تا یک ثلث آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).