هارتل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هارتل . [ ت ِ ] (اِخ ) گیوم شوالیه دو. زبانشناس اتریشی که در سال ١٨٣٩ م . در هوف (مراوی ) متولد شد و در سال ١٩٠٧ م . در وین درگذشت . در وین استاد زبانشناسی بود. آثار زیر از اوست : مطالعات همری (١٨٧١ - ١٨٧٤)، مطالعاتی درباره ٔ دموستن (١٨٧٧ - ١٨٧٨) و مطالعاتی درباره ٔ حقوق مدنی آتنی و منابع آن (١٨٧٨).