هارتمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
هارتمان . (اِخ ) فُن آو. شاعر حماسه سرای آلمانی که در حدود سال ١١٧٠ م . در سواب متولد شد و نزدیک به سال ١٢١٠ درگذشت .
هارتمان . (اِخ ) روبرت . مردم شناس و نژادشناس آلمانی که در سال ١٨٣٢ م . در «بلانکنبورگ » (هارتس ) متولد شد و در سال ١٨٩٣ در «نوی بابلسبرگ » درگذشت . در دانشگاه برلین تدریس کرد و آثار عمده اش بدین قرار است : مسافرت بارن دُ بارنیم در شمال شرقی افریقا (١٨٦٣)، نقشه ٔ کشورهای نیل از نظرهنر و تاریخ طبیعی (١٨٦٥-١٨٦٦ م .)، سودانیها (١٨٧٦)، اقوام افریقایی (١٨٨٠)، میمونهای انسان نما (١٨٨٣)، رساله ای در تشریح انسان (١٨٨١)، گوریل (١٨٨١)، حبشه، کشورهای نیل (١٨٨٣)، ماداگاسکار (١٨٨٦).
هارتمان . (اِخ ) ژان -پیر-امیل . موسیقیدان دانمارکی که در سال ١٨٠٥ م . در کپنهاگ متولد شد و در سال ١٩٠٠ در همان شهر درگذشت . اپرایی به نام کربو (١٨٣٢) داد و پس از آن چیزی نگذشت که چند اپرای دیگر به نام کورن دور (١٨٣٤) و دزدان دریایی (١٨٣٥) و همچنین کریستیان کوچک و دو باله و یک کنسرتو برای وین نوشت .