نیکوتین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ فر. ] (اِ.) مادهای است سمی که در توتون وجود دارد.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] (اِ.) مادهای است سمی که در توتون وجود دارد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نیکوتین . [ ک ُ ] (فرانسوی، اِ) الکالوئیدی است سه تائی که در برگ تنباکو به حالت مایع یافت می شود. نیکوتین یکی از سموم شدیدالاثر است به طوری که اگر یک قطره ٔ آن را در چشم یک گربه ٔ معمولی بچکانند به سرعت از راه مخاط پلک جذب شده و در چند لحظه گربه را می کشد. اثرات سمی نیکوتین در انسان به صورت استعمال سیگار و پیپ و قلیان به تدریج ظاهر می شود که عبارت از سرگیجه و ناراحتی های دستگاه گوارش و ضعف اعصاب می باشد. (از فرهنگ فارسی معین ).