نیکوثمر

نیکوثمر. [ ث َ م َ ] (ص مرکب )خوش ثمر. درختی که میوه ٔ بسیار و مرغوب دهد. کنایه از آدم خیر نیکی رسان مفید به حال دیگران : نیکوثمر شو ایراک مردم به جز ثمر نیست آن را که دردماغش مر دیو را ممر نیست . ناصرخسرو.