نکومحضری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکومحضری . [ ن ِ م َ ض َ ] (حامص مرکب ) نکومحضر بودن : عنایت نمودن به کار غریب سر فضل و اصل نکومحضری است . ناصرخسرو. تو با هوش و رای از نکومحضران چون همی برنگیری نکومحضری را. ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نکومحضری . [ ن ِ م َ ض َ ] (حامص مرکب ) نکومحضر بودن : عنایت نمودن به کار غریب سر فضل و اصل نکومحضری است . ناصرخسرو. تو با هوش و رای از نکومحضران چون همی برنگیری نکومحضری را. ناصرخسرو.