نوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نولة.[ ل َ ] (ع اِ) دهش . عطیه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). انعام . (ناظم الاطباء).
نولة. [ ن َ ل َ ] (ع اِ) دهش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) انعام . عطیه . (ناظم الاطباء). نیل . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ◄ بوسه . (منتهی الارب ) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
نوله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) به معنی کلام است مطلقاً اعم از آنکه کلام خالق باشد یا مخلوق و به معنی قول هم آمده است در برابر فعل . (برهان قاطع). از دساتیر است . رجوع به فرهنگ دساتیر ص ٢٧١ و نیز رجوع به آنندراج و انجمن آرا و حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین شود.