نقب افکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نقب افکن . [ ن َاَ ک َ ] (نف مرکب ) نقب زن . آنکه در خانه ٔ کسی نقب زند. (آنندراج ). دزد خانه . (ناظم الاطباء) : بی ترس تیغ و دار بگوئیم تا که ایم نقب افکن خزینه ٔ ترکان صبحگاه . خاقانی . رفوکاری ز نقب افکن نخواهند بسان حک کاغذ از تبرزن . امیرخسرو (آنندراج ). ◄ معدن چی . (ناظم الاطباء). رجوع به نقب زن شود.