نظارگان

نظارگان . [ ن َظْ ظا رَ / رِ ] (اِ) تماشاچیان . نظارگیان . ج ِ نظاره به معنی تماشاچی و بیننده و تماشاگر است : به خلوتگه خسروش تاختند ز نظارگان پرده پرداختند. نظامی (از آنندراج ). در گوشه ٔامید چو نظارگان ماه چشم طلب بر آن خم ابرو نهاده ایم . حافظ. دلها به یک نظاره ز نظارگان گرفت از یک گشاد تیر بلا صد نشان گرفت . کلیم (از آنندراج ).

نظارگان . [ ن َ رَ / رِ ] (اِ) تماشائیان . تماشاگران . نظارگان [ ن َظْ ظا رَ / رِ ] . نظارگیان : مائیم نظارگان غمناک زین حقه ٔسبز و مهره ٔ خاک . خاقانی (از آنندراج ). جمع کرد از خلایق انبوهی برکشید از نظارگان کوهی . نظامی .