نخل مریم

نخل مریم . [ ن َ ل ِ م َرْ ی َ ] (اِخ ) عبارت از نخلی است که چون حضرت مریم در زمان تولد عیسی علیه السلام از درد زه بیقرار شده در صحرا زیر درخت خرما که خشک بود رفت از برکت آن عفیفه درخت مزبور سبز شد. (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ) (فرهنگ نظام ) : به نامت که زد دست در شاخ خشک که چون نخل مریم نیاورد بر. مسعودسعد. مأخوذ است از این آیه ٔ سوره ٔ مریم : و هزی الیک بجذع النخلة تساقط علیک رطباً جنیاً. (قرآن ٢٥/١٩).