نخل محرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نخل محرم . [ ن َ ل ِ م ُ ح َرْ رَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نخل عزا. نخل ماتم . تابوت . (ازآنندراج ). نخلی که به ایام عزاداری عاشورا به انواع پارچه ها و چراغ ها و آئینه ها و شمشیرها و جز آن تزیین کنند و آن را که به اطاق مزین بزرگی شبیه است جمع کثیری بر دوش گیرند و در تکیه بگردانند : به جنگ جلوه ٔ او نخل باغ کی آید اگر چو نخل محرم شود سراپا تیغ. اشرف (از آنندراج ). رجوع به نخل عزا و نخل ماتم و نخل تابوت شود.