مکنسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ نَ س یا سَ) [ ع. مکنسة ] (اِ.)<BR>۱- جاروب، جارو.<BR>۲- گل کتانی. ج. مکانس.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ نَ س یا سَ) [ ع. مکنسه ] (اِ.) ۱- جاروب، جارو. ۲- گل کتانی. ج. مکانس.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکنسة. [ م ِن َ س َ ] (ع اِ) جاروب . مکسحة. ج، مکانس . (مهذب الاسماء). جاروب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جارو. مسفرة. محسرة. محوقة. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.
مکنسه . [ م ِ ن َ س َ / س ِ ] (ع اِ) مکنسة. جاروب : ضمیر منیرش از خاشاک گناه به مکنسه ٔ عفو و صفح مصفی گردان . (تاریخ غازان ص ٤٧). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.