منتنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتنة. [ م ُ ت ِ ن َ ] (ع ص ) مؤنث منتن، یعنی بدبوی . (ناظم الاطباء). رجوع به منتن شود.
منتنه . [ م ُ ت ِن َ / ن ِ ] (از ع، ص ) بدبو. (ناظم الاطباء). منتنة. - روایح منتنه ؛بویهای بد. (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) غالسیفس . غالیس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به غالیس شود.