منتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منتن . [ م َ ت َ ] (ع اِ) واحد مناتن . (اقرب الموارد). رجوع به مناتن شود.
منتن . [ م ُ ت ِ / ت ُ / م ِ ت ِ ] (ع ص ) بدبوی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). گنده . بدبو. (از غیاث ) (از آنندراج ). بویناک .گنده . گندا. متعفن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).