ملتحس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتحس . [ م ُ ت َ ح ِ ] (ع ص ) حق خود گیرنده از کسی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آنکه دریافت می کندحق خود را. (ناظم الاطباء). و رجوع به التحاس شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتحس . [ م ُ ت َ ح ِ ] (ع ص ) حق خود گیرنده از کسی . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آنکه دریافت می کندحق خود را. (ناظم الاطباء). و رجوع به التحاس شود.