ملتحص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملتحص . [ م ُ ت َ ح ِ ] (ع ص ) بندکننده و بازدارنده از کاری . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آنکه بازمی دارد از کاری . (ناظم الاطباء). ◄ مضطرگرداننده و مجبورکننده . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ اندک اندک به مهلت آشامنده آنچه در بیضه و مانند آن باشد. ◄ سوزن سوفار بسته . ◄ گرگ برکننده ٔ چشم گوسفند و اوبارنده ٔ آن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به التحاص شود.