ملامتگری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملامتگری . [ م َ م َ گ َ ] (حامص مرکب ) ملامت گر بودن . سرزنش کردن : برآشفت و برزد بر ابرو گره گشاده زبان در ملامتگری . مولانا مظهر (از آنندراج ). و رجوع به ملامتگر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملامتگری . [ م َ م َ گ َ ] (حامص مرکب ) ملامت گر بودن . سرزنش کردن : برآشفت و برزد بر ابرو گره گشاده زبان در ملامتگری . مولانا مظهر (از آنندراج ). و رجوع به ملامتگر شود.