مشقی دهلوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مشقی دهلوی . [ م َ ی ِ دِ ل َ ] (اِخ ) اسمش شیخ مکهن و از مشایخ دهلی است . اصلش از مضافات صوبه ٔ شاه جهان آباد بوده . وجودش در عهد سلطنت اکبرشاه و جهانگیراز مکمن غیب ظهور نموده . مجموعه ٔ فرخنده خصالی و صاحب پایه عالی بوده . این دو رباعی از وی قلمی نمود: آنکس که به عشق بسته پیمان درست در کفر نهان ساخته ایمان درست دارد به خلاف روش بوالهوسان صد پاره دلی زیر گریبان درست . # # # از سینه غبار غم نمی باید شست وز دل رقم الم نمی باید شست پایی که به راه عشق شد خاک آلود ازآب حیات هم نمی باید شست . (ریاض العارفین ص ١٣٣).