مشل

مشل . [ م ِ ش َل ل ] (ع ص ) حمار مشل ؛ خر بسیار راننده . ◄ رجل مشل ؛ مرد سبک در حاجت و نیکوصحبت خوش ذات . (از منتهی الأرب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مشل . [ م َ ] (ع مص ) کم دوشیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ شمشیر برکشیدن . (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). و رجوع به امتشال شود.