مزجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مزجین . [ م ِ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خان اندبیل بخش مرکزی شهرستان هروآباد، در ٧/٥هزارگزی جنوب غربی هروآباد و ٤هزارگزی راه هروآباد به میانه و در منطقه کوهستانی سردسیر واقع و دارای ٣٦٠ تن سکنه است . آبش از چشمه، محصولش غلات و حبوبات، شغل مردمش زراعت و گله داری، صنایع دستی آنان گلیم و جاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
مزجین . [ م ِ زَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خورش رستم بخش شاهرود شهرستان هروآباد در ٢٠/٥هزارگزی شرق هشجین و ٢٩هزارگزی راه هروآباد به میانه در منطقه ٔ کوهستانی معتدل واقع و دارای ١٨٣ تن سکنه است . آبش از چشمه، محصولش غلات و سردرختی شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).