مرکور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مِ) [ فر. ] (اِ.) سیماب، جیوه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مِ) [ فر. ] (اِ.) سیماب، جیوه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرکور. [ م ِ ] (اِخ ) مرکوری . مرکوریوس . هرمس . رساننده ٔ پیغامهای خدایان از آسمان به زمین بود. (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به مرکوری و مرکوریوس شود.