مرکورکرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مَ کُ کُ رُ) [ انگ. ] (اِ.) داروی جیوه دار دارای بلورهای سبز رنگین کمانی که محلول آن سرخ رنگ است و به عنوان میکرب کش کاربرد دارد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مَ کُ کُ رُ) [ انگ. ] (اِ.) داروی جیوه دار دارای بلورهای سبز رنگین کمانی که محلول آن سرخ رنگ است و به عنوان میکرب کش کاربرد دارد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرکورکرم . [ م ِ کْرُم ْ / ک ُ رُ ] (اِ مرکب ) محلولی است که تقریباً دارای ٢٦ درصد مرکور (جیوه ) است . این دارو در سال ١٩١٩ م . بوسیله ٔ یونگ و وایت تهیه گردید، مرکورکرم در آب محلول، و محلول آن رنگ قرمز تیره دارد. اثر ضدعفونی آن قوی و از راه تزریق داخل وریدی و استعمال خارجی بکار برده می شود. برای تهیه ٔ محلول قابل تزریق آب مقطر را قبلاً جوشانیده و پس از آن مقدار لازم مرکورکرم را به آن علاوه می کنند. این محلول استریل بوده و قابل تزریق داخل ورید است و احتیاجی به جوشاندن مجدد ندارد. (از کتاب درمان شناسی ص ٢٠٩).