مرکوبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرکوبه . [ م َ ب َ ] (ع ص، اِ) مرکوبة. تأنیث مرکوب که نعت مفعولی است از مصدر رکوب . رجوع به مرکوب شود. ◄ مرکوب . مرکب . برنشستنی : مرکوبه ٔ خویشتن بدو داد تاگردن آهوان شد آزاد. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرکوبه . [ م َ ب َ ] (ع ص، اِ) مرکوبة. تأنیث مرکوب که نعت مفعولی است از مصدر رکوب . رجوع به مرکوب شود. ◄ مرکوب . مرکب . برنشستنی : مرکوبه ٔ خویشتن بدو داد تاگردن آهوان شد آزاد. نظامی .