مذیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذیة. [ م َ ی َ / م َ ذی ی َ ] (ع اِ) مرآت . آئینه . (از اقرب الموارد). آئینه ٔ صیقلی یافته . (از متن اللغة). گویند: نظر فی المذیة؛ ای المرآة. (از اقرب الموارد). ج، مَذَیات، مَذیّات، مِذاء، مِذَی ً، مَذَی ْ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذیة. [ م َ ی َ / م َ ذی ی َ ] (ع اِ) مرآت . آئینه . (از اقرب الموارد). آئینه ٔ صیقلی یافته . (از متن اللغة). گویند: نظر فی المذیة؛ ای المرآة. (از اقرب الموارد). ج، مَذَیات، مَذیّات، مِذاء، مِذَی ً، مَذَی ْ.