مذیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذیب . [ م ُ ](ع ص ) گدازنده . (ناظم الاطباء). آب کننده . نعت فاعلی است از اذابة. (یادداشت مؤلف ). رجوع به اذابة شود.