لفجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفجان . [ ل َ ] (ص ) شخصی را گویند که به سبب خشم و قهر لبهای خود را فروهشته باشد. (برهان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لفجان . [ ل َ ] (ص ) شخصی را گویند که به سبب خشم و قهر لبهای خود را فروهشته باشد. (برهان ).