لشکرشکوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
لشکرشکوف . [ ل َ ک َ ش ِ ] (نف مرکب )مرد لشکرشکاف . شجاع و دلاور. (آنندراج ) : که لشکرشکوفان مغفرشکاف نهان صلح جویند و پیدا مصاف . سعدی . - لشکرشکوفان ؛ جماعتی که در وقت جنگ گریزند و لشکر را بددل کرده گریزانند. (فرهنگ خطی ).