قضاک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

قضاک . [ ق َض ْ ضا ] (ع اِ) دزد. ◄ (اِخ ) طایفه ٔ قزاق . (ناظم الاطباء). رجوع به قزاق شود.